Het zit zo: we vinden het écht leuk om te schrijven. Bij elke blog denken we: ja dit, dit wil ik delen. Dit is wie wij zijn. Dit zijn de verhalen waar we zelf om moeten lachen, waar we iets bij voelen. En dan… stilte. Geen reacties. Nauwelijks lezers. Alsof we tegen een muur praten terwijl we zelf denken dat we best iets te zeggen hebben.Dus we stoppen met bloggen zoals we het de afgelopen anderhalf jaar deden. Onze tijd is namelijk ook wat waard. En laten we eerlijk zijn: tijd kunnen we maar éé

Botox en fillers zijn niet hetzelfde. Van die mensen die roepen: “Oh, afschuwelijk, zo’n vrouw met van die opgespoten botoxlippen.” Dat zijn dus geen botoxlippen, dat zijn fillers. Botox is een spierverslapper. Een filler is, je verwacht het niet, iets dat opvult. En voordat je nu denkt: boeiend. Nee. Het is niet boeiend. Want het gaat me niet om die lippen. Het gaat me om het feit dat mensen iets vinden. Hardop. Met overtuiging. Over iets waar ze dus geen verstand van hebben.

Ik heb een ongezonde obsessie met feestjes in een zaaltje. Ja. Ik zeg het maar gewoon hardop. Je kent ze wel, de zaalfeestjes. Met zo’n systeemplafond, bitterballen die net te heet zijn en een dj die YMCA en Disco Inferno draait. Love it. Ik weet niet wat het is, maar dat zaaltje is in mijn hoofd uitgegroeid tot iets mythisch. Alsof je pas echt meetelt als iemand een ruimte huurt voor jouw bestaan.