Vriendin, het heeft even geduurd maar daar ben ik weer! Inmiddels alle behandelingen achter de rug, met een rondje bestraling als kers op de taart. Nu ben ik bezig met revalidatie, pittig maar wel leuk. En: ik heb weer haar! Het mooiste kapsel wat ik ooit gehad heb, puur omdat ik onder de indruk ben van mijn lijf, dat na al die toestanden gewoon weer haar uit mijn hoofd (en andere plekken) duwt. En laat ik even duidelijk zijn: dit is geen kapsel dat door een kapper bedacht is. Dit is meer…...

Vriendin! Ik herken zó veel in wat je schrijft . Mijn relatie met drank is ook niet de meest gezonde. Hoe vaak ik mezelf niet heb voorgenomen om er vanaf te blijven, en dan toch weer zwichtte. Want ja. Gezellig. Tegenwoordig drink ik bijna niet meer. Alleen bij speciale gelegenheden. (En met jou. Maar dat is per definitie een speciale gelegenheid.) Als ik nu alleen al naar een fles wijn kijk, beland ik direct in een guilt trip. Alcohol en zeven soorten kanker en dat soort vrolijke feitjes....

Ik moet nog steeds lachen om dat in-je-blootje-op-de-galerij -verhaal. Na al die jaren. Vooral omdat ik ‘hem’ ook ken en precies weet wat voor type het is. Wist je trouwens dat ik zo ook ooit met ‘de vriendin van’ geconfronteerd ben? Gewoon volledig aangekleed, dat dan weer wel. Ze wilde met me praten. Dat gesprek mondde uit in een verrassend gezellige avond, waarna zij besloot haar verkering te beëindigen — want ze pasten toch al niet meer bij elkaar. Hij dacht daarna dat de weg volledig...