In je blootje op de gallerij

Nou Nico, terwijl jij nog steeds wacht op je uitslag (fucking kerstdagen), vermaak ik je maar weer even met een van mijn fameuze blunders.

Het was niet eens een grote fout. Geen levensverwoestende beslissing, maar gewoon zo’n situatie waarin de meeste mensen niet verzeild raken. Maar ik wel. Want ja: vrouwen met fouten. Ik heb namelijk een talent. Een soort zesde zintuig. Ik kan moeiteloos aanpappen met mannen die niet voor mij bedoeld zijn. Alsof ze een bordje dragen: Lon, kom hier, dit wordt chaos!

We gaan even terug naar onze studententijd in good old Tilburg, ik gok 1992. Het was wederom een mooie man. Natuurlijk. We hadden wat je zou kunnen noemen: leuke avonden. Mijn moeder zou het poëtisch ‘een neukerdje’ noemen, maar ik dacht bij elke nieuwe beau dat dit de liefde van mijn leven was.

Hij had een ex-vriendin. Dat was uit. Echt uit. Hij zou binnenkort op uitzending gaan, dus daarom had hij het uitgemaakt. Bladibla. En dus lag in daar in zijn bed. Lekker. Warm. Ontspannen. Tot ik een sleutel in het slot hoorde en zij daar stond. Zijn ex-vriendin. Die dus helemaal niet zijn ex-vriendin bleek te zijn.

Wat doe je dan? Juist. Vluchten. Ik greep mijn kleren, rende naar buiten en stond binnen drie seconden op de galerij. In mijn blootje. Met mijn outfit in mijn armen. En toen kwam het mooiste deel. Mijn fietssleutel lag nog binnen. Zonder fietssleutel geen vlucht. Dus ja. Ik moest aanbellen. Halfnaakt. Met schaamte tot achter mijn oren. Terwijl zij de deur opendeed.

En weet je wat zij zei? “Ja, jij kan er ook niks aan doen hoor. Hij is een lul.” Op dat moment had ik haar bijna omhelsd. In mijn blootje. Op de galerij. Vrouwen voor vrouwen. Zelfs in de meest ongemakkelijke situaties.

Ik fietste weg met mijn sleutel, mijn kleren weer aan en een nieuw verhaal voor later in de kroeg. Was dit mijn fout? Een beetje. Was het vooral zijn fout? Absoluut. Was het ongemakkelijk? Intens. Maar ach, ik ben gewoon een vrouw met fouten. En morgen doe ik dingen vast weer iets slimmer. Of niet. Dat zien we dan wel.

Terug naar het blogoverzicht