Heb jij weleens dat je ineens gaat twijfelen aan je hele opvoeding? Of je je kinderen wel genoeg hebt meegegeven? Soms scroll ik door Instagram en dan zie ik gezinnen die met hun kinderen op safari gaan in Zuid-Afrika. Of elk weekend in een fancy beach bar in Bloemendaal aan een smoothie zitten. Om de haverklap met zijn allen sjiek uit eten. En dan denk ik: dit doe ik allemaal niet.

We zijn dan wel 50+, maar we doen ons best. Ik wil geen zuchtende, mopperende vrouw onder een dekentje op de bank zijn. Klagend over de overgang, de krakende knieën en de afnemende conditie. Ik ga de strijd aan. Ik push, pull, lift en squat dat het een lieve lust is. Mijn lijf mag dan ouder en een stuk zwaarder zijn, het doet het nog prima, met opvliegers en al.

Vriendin, ik wil even een heikel punt aansnijden: het lijf. Dat van ons, welteverstaan. Even voor mezelf sprekend: ik heb het jarenlang...

Wat een hysterisch goed verhaal blijft dat toch. Ongelooflijk eigenlijk hoe grenzeloos naïef we waren – en hoe volkomen onsterfelijk we...

Ja, dat loslaten... dat is toch wel even wennen. Zeker in deze tijd waarin je met één klik kunt zien waar ze zijn, met wie ze zijn, hoe...

Mijn jongste dochter loopt stage op Curaçao. En dat geeft stress. Over zorgen en dronken videocalls.

Eindelijk, na máánden grijs en grauw weer, waarbij het voelde alsof de hemel op je hoofd viel, kunnen we ons weer wentelen in de...

Wat je schreef klopt als n buskruit! De jongere generatie is een stuk minder tolerant dan dat wij waren. Ik zie het hier ook, dat...

Darling! Natuurlijk weet ik al die projectjes nog! We hebben wat projecten afgewerkt (no pun intended) in die tijd. Weet je wat ik me...